Artikel-platforms komen en gaan

Mijn eerdere artikelen over artikel-platforms verdienen een kleine update: zoals al gevreesd is eind juli ook eLinea failliet gegaan. De site blijft operationeel in de hoop op een doorstart.

Deze “Spotify voor artikelen” bood flat-fee toegang tot een heel brede collectie aan periodieken, maar wist de dagbladpers nooit aan zich te binden.

Eigenaar Michel Suijkerbuijk wijt het bankroet in VillaMedia aan het gebrek aan marketing c.q. marketingkapitaal, iets waar Blendle veel beter in is gebleken.

Paper en Topics

Ondertussen is de dagbladpers zelf ook met artikel-platforms bezig. Het in 2015 gestarte Paper Magazine biedt 15 geselecteerde hoofdartikelen per dag voor € 6 per maand – zonder toegang tot meer. Vooralsnog lijkt het geen doorslaand succes.

Sinds kort kunnen abonnees van de 4 grote landelijke titels van De Persgroep ook gratis toegang krijgen tot de overige titels en artikelen van De Persgroep via Topics. Topics doorbreekt de beperking tot één krantenlabel en ontsluit nieuwsartikelen op een meer thematische manier.

Het gratis “verdienmodel” is natuurlijk erg interessant voor de lezers, maar het bereik blijft vooralsnog beperkt tot de eigen titels van De Persgroep. Of dit genoeg is om te floreren of te overleven? Wordt vervolgd…

Should you date your content?

Repost from my Tahzoo Blogpost:

More and more it seems, online publishers (yes, you are a publisher) are publishing content without showing a (prominent) last-modified date. Why is that? And, more importantly, should you follow suit?

Why hide the date?

Without asking each and every one for the rationale behind this choice, I can make an educated guess:

For most readers, the date strongly indicates the content's relevance. If you are doing online research, would you take the time to read a SEO piece from 2013? Would you read any Social Media piece from 2014? Probably not.

The last few years, large groups have joined the Content Marketing movement—and rightly so. The Content Shock (full disclosure: published in 2014) has forced anyone doing serious online research to excel in content curation: weeding out the irrelevant from the excellent in seconds.

On search, Google will try to show the publication date of your content in the result list. Google will show the Title, URL, Date and a (Rich) Snippet, and the reader will use all that to rank the results:

Figure 1. If you are researching CMSes, which would you open?

It doesn’t seem like Google puts a big penalty on not having an (explicit) date, or on aging content, which is a bit strange to me: I have tweaked SOLR searches and usually the date weighs heavy in the relevance score.

But your content is evergreen, and time will not wither away its brilliance? Hiding the date from your publication could help you retain traffic to your hard-earned jewels.

Your implicit promise

Removing dates from your content prohibits me from using its age to ascertain its relevance. You, as a publisher, are making me, the reader, an implicit promise that I will not be disappointed in the timely relevance of your content.

This is a promise that is hard to uphold. Do you check your old content for relevance? Do you update your content to remain relevant? Do you unpublish aged content?

Having implemented many CMSes at a diversity of large content organizations, I know that this is rarely the case. The processes are not in place to do so, and the tools to support such processes are usually poor.

So: To date or not to date?

So, it could be that you are that one writer that keeps all your content crisp. Brilliant! I want to read! In that case, use your last-modified date to show me your hard work.

Do you fire and forget? No problem! Also put include your last-modified date—which will be equal to your published-on date.

Does your content have an extended shelf life? Kudos to you! I hope you have (or build) a reputation for this. I personally have no problem in sharing wayback content from big names—although they will have probably produced something better already.

If you want to provide relevant content to your readers, show the last-modified date. And set it at the beginning of your content so Google and your reader can use it. Google will help you here, because it puts greater value on the last-modified date than the published-on date.

Reading on?

Here's a nice read on experimenting the use of dates: Should You Remove the Dates From Your Blog Posts? (2013) Somebody was sorry sharing a 5-year-old piece, without considering it could still be relevant.

Do read the discussion section, including where they say that Twitter users hesitate to tweet anything over 14 days and make other good points about why to not date your content. Usually, it boils down to the “image” of the publisher. Relevance is in the eye of the reader.

Serial – een geslaagde contentstrategie

Zojuist is het laatste deel van Serial gepubliceerd. Serial is serie van 12 podcasts van de hand van Sarah Koenig en geproduceerd door This American Life van WBEZ. Het volgt het onderzoek van Sarah naar een moordzaak in 1999. In 12 afleveringen wordt het verhaal verteld van de moord op Hae Min Lee in Baltimore, de veroordeling van Adnan Syed voor deze moord en het onderzoek naar het bewijs – 15 jaar later.

Na aflevering 1 was ik direct verslaafd. Het plot is intrigerend: een ontkennende verdachte, veroordeeld op uiterst dun bewijs dat op veel plaatsen elkaar tegenspreekt. Daarnaast nemen Sarah Koenig en haar team de luisteraar mee op hun zoektocht vol twijfel, verbazing en soms zelfs humor.

Wat zijn de aspecten die Serial in mijn ogen bijzonder maken, en wat doet dit verhaal in een Blog over voornamelijk de technische en business aspecten van contentstrategie?

Serial en contentstrategie

Iedere content strateeg kent inmiddels het belang van een goed verhaal, en dit is een goed verhaal. Niemand begrijpt hoe de zachtaardige 17-jarige Adnan zijn eveneens 17-jarige ex-vriendin heeft kunnen vermoorden, maar hij is er wel voor veroordeeld, ondanks soms flinterdun bewijs. Het interessante verhaal plus de persoonlijke – haast intieme – manier waarop het verteld wordt zijn voor mij de eerste stap in deze geslaagde contentstrategie.

Een tweede stap is de aandacht die in deze productie is gegaan. 15 Maanden onderzoek van een compleet team van journalisten heeft geresulteerd in 12 podcasts van ieder ongeveer een uur non-fictie radio. Het dichtste wat erbij komt dat ik ken is Argos radio – maar dan maatje XXL. Er is een eigen website met ondersteund materiaal en er is zelfs speciaal een eigen soundtrack gecomponeerd door Mark Henry Phillips en Nick Thorburn.

De derde stap is de – voor mij – ideale kanaalkeuze. Ik zit dagelijks twee uur in de auto, en een uur Radio 1 is echt genoeg per dag. Podcasts zijn voor mij ideaal omdat ik kan luisteren naar de dingen die mij interesseren: Argos, de Content Matters Podcast en vele anderen, op het moment dat het mij uitkomt.

De vierde stap in deze geslaagde contentstrategie is het commerciële aspect. De eerste podcasts worden betaald door het WBEZ radiostation, gesponsord door MailChimp. In opvolgende podcasts hoor je extra sponsors aanhaken, aangetrokken door de kwaliteit en/of het succes van de podcast. In één aflevering doet Sarah Koenig een oproep voor de financiering van een tweede seizoen. Deze financiering is binnen een week rond.

Ook ik heb een kleine donatie gedaan aan Serial. Het blijft raar dat ik zonder knipperen 20 euro neertel voor een nieuw goed (e-)boek van mijn favoriete auteurs, maar twijfel over het doneren van een paar euro na het gratis krijgen van een fantastisch audioboek van 12 uur.

Conclusie

Mijn doel van deze blog was om te vertellen over hoe ik genoten heb van deze fantastische podcast, en is dat niet het bewijs van een fantastische content strategie? Gratis Word-of-mouth marketing. Doel bereikt met vlag en wimpel! Ik wacht geduldig op seizoen 2 van Serial, of vergelijkbare initiatieven.

Vertel een goed verhaal, zorg dat het kwalitatief goed gemaakt is en in een handig formaat. En laat de credits (in welke vorm dan ook) binnenstromen. Dat geldt voor elke goede contentstrategie.

Zelf lesmateriaal maken

'Leerkrachten moeten zelf lesmateriaal kunnen maken' kopten de grote landelijke media vandaag.

Het idee is dat leraren niet afhankelijk moeten zijn van de drie grote uitgeverijen van schoolboeken, maar moeten zelf kunnen bepalen welk lesmateriaal ze gebruiken. Bovendien moeten ze dit materiaal ook zelf kunnen maken en uitwisselen.

De Stichting Leermiddelen Keuze* wil met behulp van studenten van de lerarenopleidingen van Noordelijke Hogeschool Leeuwarden en de Rijksuniversiteit Groningen digitaal en papieren lesmateriaal gaan beoordelen op kwaliteit en vervolgens voor iedereen beschikbaar stellen.

De minister heeft al interesse getoond voor het initiatief, en D66 zal het voorstellen bij de behandeling van de begroting van het ministerie van Onderwijs.

Kanttekeningen

Dit klinkt natuurlijk als een prima plan, waarbij leerkrachten hun kennis en kunde kunnen gebruiken om het onderwijs beter en goedkoper te maken. Omdat het zo’n goed idee is plaats ik hier graag de volgende kanttekeningen bij, mede vanuit mijn ervaringen uit het project Book2Fit:

• In lesmateriaal gaat het niet alleen over de enkele les, maar juist ook over een complete methode die een leerling moet begeleiden van “zero to hero”. Veel leerkrachten zullen prima in staat zijn om uitstekend lesmateriaal te produceren, maar wie zorgt het dat het ook in een methode past?
• In het verlengde hiervan is het belangrijk dat lesmateriaal goed gecategoriseerd wordt, zodat het teruggevonden kan worden voor hergebruik. Voordat je als ijverige leerkracht zelf lesmateriaal maakt over bijvoorbeeld Ebola is het nuttig om te controleren of een collega niet ook al een prima les hierover beschikbaar heeft gesteld. Om lesmateriaal goed te kunnen Metadateren om het uitwisselbaar en toetsbaar te maken heeft Edustandaard het Onderwijsbegrippenkader opgesteld. Ik zou hopen dat alle nieuwe initiatieven gebruik zullen maken van het OBK.
• Uit eerdere initiatieven zoals Wikiwijs blijkt dat het maken van lesmateriaal geen sinecure is. Goed dat de stichting de kwaliteit wil gaan garanderen. Doen zij ook een controle op het authentiek zijn van het lesmateriaal (auteursrechtcontrole)?
• Bij dit soort initiatieven zal de 1% regel voor communities zeer waarschijnlijk ook gelden: er zijn veel meer afnemers dan aanbieders. Wellicht zal de 1% actieve bijdragers moeten worden vrijgesteld om lesmateriaal te maken, of stel ik dan grote uitgeverij van schoolboeken nummer 4 voor? De minister heeft al aangegeven dat overheid zich er niet mee moet bemoeien.

Book2Fit

Ik heb zelf mogen bijdragen aan Book2Fit. Een tool waarin Daidalos (nu HintTech), Ricoh en IT-workz al in 2008 samen hebben gewerkt aan een tool die leerkrachten in staat stelt om zelf lesmateriaal samen te stellen.

Binnen Book2Fit hebben we ervoor gekozen om juist samen te werken met de drie grote uitgeverijen van schoolboeken. Zij hebben materiaal ter beschikking gesteld voor leerkrachten om mee te arrangeren.

Daarom konden leerkrachten hun vertrouwde lesmethode blijven gebruiken en tegelijkertijd inhoud van de methode naar eigen wensen aanpassen. In deze benadering maakt het niet uit of een docent daar voorzichtig mee begint, of meteen een groot deel van het materiaal zelf maakt of arrangeert.

*Ik heb zelf geen Stichting Leermiddelen Keuze kunnen vinden, kent iemand ze?

Content is an investment in customer experience

Now and again you run into a quote that ties things together. Some time ago I saw a presentation by Schneider & Nichols on content strategy that included the following quote:

“Content is an investment in customer experience with measurable return”

I have worked for commercial publishers for years, and am also active in content marketing. I always felt the connection between both worlds from a technological perspective, but had problems combining both business models.

This quote nicely ties both worlds together: commercial publishers have always invested in creating content to get a measurable return. The customer experience is that good that customers are willing to pay for the content. Commercial publishers measure content success by turnover and profit.

Content marketers want to create memorable customer experiences. This can only be achieved by investing in memorable content. Creating a meaningful way to measure your return is a challenge any content marketer will face. Although not as easy to measure as commercial publishers, a clear definition must and can be made to justify your content marketing investments.

Content writer by Ritesh Nayak via Flickr (CC BY-SA 2.0)

Here is a previous nice quote